وَحَاجَّهُ قَوْمُهُ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَقَدْ هَدَانِ وَلَا أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبِّي شَيْئًا وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ( 80 ) وقومش با أو به ستيزه پرداختند . گفت : « آيا با من در بارهء خدا محاجّه مىكنيد وحال آنكه أو مرا راهنمايى كرده است ؟ ومن از آنچه شريك أو مىسازيد بيمى ندارم ، مگر آنكه پروردگارم چيزى بخواهد . علم پروردگارم به هر چيزى احاطه يافته است . پس آيا متذكّر نمىشويد ؟ » ( 80 )